สถานีโทรทัศน์เอ็นซี : ละครไพร์มไทม์ 20.55น. จันทร์ อังคาร "กลิ่นรักสัมผัสหัวใจ" พุธ พฤหัสบดี "สามก๊ก" ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ "ราชินีสีฝุ่น" / ละครสุดสัปดาห์ เสาร์ อาทิตย์ 18.00น. "รักซ้อนเงา" / ละครรีรัน จันทร์-ศุกร์ 13.00น. และ 01.55น. "ซูสีไทเฮา หงส์ฟ้าสยบพญามังกร"

คมพยาบาท 2/1

posted on 12 Feb 2012 17:16 by natchannel

 

คมพยาบาท

ตอนที่2

เบรก1

                   - ขึ้นภาพคีย์ซีนละครคมพยาบาทเรท15

ฉาก1   ชายทะเล ตอนเย็น

                   - ภาพมุมสูง  เนื้อเย็นเดินอยู่ที่ริมหาดอย่างหวาดหวั่น  กล้องเลื่อนต่ำลงมาหยุดอยู่ใบหน้าเนื้อเย็น  สีหน้าครุ่นคิดอย่างวิตกกังวล  ภาพเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่ย้อนกลับเข้ามาในความทรงจำอีกครั้ง

ฉาก2   ชายทะเล ตอนเย็น (ย้อนอดีต)

                เนื้อเย็น       ได้ยินว่าลูกสาวที่แท้จริงของพ่อแม่บุญธรรมเธอถูกขโมยไป

                   ซัน           ใช่ครับ  ท่านสองคนเศร้าและทุกข์ทรมานมากจนทุกวันนี้ผ่านมา18ปี  ท่านก็ยังทำใจไม่ได้

                เนื้อเย็น       18ปีเหรอ

                   ซัน           ครับ 18ปี

                เนื้อเย็น       เธอบอกฉันได้ไหมว่าพ่อแม่ของเธอชื่ออะไร

                   ซัน           คุณพ่อคุณแม่ผมชื่ออุทัยกับวณี  อนุรักษ์โยธินครับ

ฉาก3   ภายในห้องเนื้อเย็น ตอนเย็น  (ย้อนอดีต)

                   เปีย          ก็ระหว่างเราสองคน  ฉันกับแก  ต้องมีใครคนใดคนหนึ่งเป็นลูกที่น้าเย็นขโมยมา

                  น้อย        พูดอะไรเปีย  เป็นไปไม่ได้

                   เปีย         ต้องเป็นไปได้สิ  ไม่งั้นน้าเย็นจะตัดเก็บไว้ทำไม  ฉันกับแก  ใครสักคนต้องเป็นลูกของครอบครัวอนุรักษ์โยธิน

                  น้อย        เปียเอาอะไรมาพูด

                   เปีย         แกไม่เห็นเหรอนังน้อย  เด็กนี่ถูกขโมยมาเมื่อ18ปีที่แล้ว  ตอนนี้ฉันกับแกก็อายุ18ปีพอดี  แกว่ามันไม่บังเอิญไปหน่อยเหรอ

                  น้อย        โลกใบนี้ความบังเอิญเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา  แต่ความจริงก็คือน้าเย็นเป็นน้าของพวกเรานะเปีย

                   เปีย         แต่ฉันไม่อยากให้น้าเย็นเป็นน้าอีกต่อไป  ฉันเกลียด  เกลียดน้าเย็นที่สุด  น้าเย็นชอบตบตีฉัน  ฉันต้องเป็นเด็กที่น้าเย็นขโมยมาแน่ๆ  ไม่งั้นน้าเย็นคงไม่ตบตีฉันขนาดนี้

                  น้อย        ถ้าจะมีใครไม่ใช่หลานแท้ๆของน้าเย็น  คนนั้นควรจะเป็นน้อยมากกว่า  เพราะน้าเย็นเข้าข้างแต่เปีย  ไม่เคยเข้าข้างน้อยเลย

                   เปีย         หนอยนังน้อย  แกอิจฉาฉันใช่ไหม  พอแกรู้ว่าฉันไม่ใช่คนชั้นต่ำแบบแกกับน้าเย็น  แกก็รีบเสนอหน้าอยากจะเป็นเด็กคนนี้ขึ้นมาทันที

                  น้อย        เปล่านะเปีย  ถ้าน้อยเลือกได้  น้อยจะขอเกิดเป็นหลานน้าเย็นแบบนี้ตลอดไป

                   เปีย         ฉันไม่เชื่อแกหรอก  แกมันอิจฉาฉัน  ครอบครัวอนุรักษ์โยธินต้องรวยมากแน่ๆ  ไม่งั้นไม่ลงโฆษณาประกาศเยอะแยะแบบนี้หรอก  พอแกเห็นว่าเขารวย  แกก็อยากจะเป็นเด็กคนนี้  ฝันไปเถอะ  เพราะเด็กคนนี้คือฉัน

                   - เนื้อเย็นเปิดประตูเข้ามา

                เนื้อเย็น      แกสองคนมาทำอะไรในห้องฉัน!!

                   - เปียกับน้อยหันมามองน้าเย็นอย่างตกใจ  เนื้อเย็นมองดูประกาศที่ตัดเก็บไว้ในมือเปีย  รวมทั้งกล่องลับของเธอที่ถูกเปิดออก  ก่อนจะทำหน้าตกใจ

                เนื้อเย็น      พวกแก  นี่พวกแกบังอาจเข้ามาค้นของๆฉันเหรอ

                   เปีย         ใช่  ถ้าเปียไม่ค้น  เปียจะรู้เหรอว่าน้าเย็นซ่อนอะไรไว้  (จ้องน้าเย็นไม่เกรงกลัว)  น้าเย็นบอกมาเดี๋ยวนี้นะ  น้าเย็นขโมยเด็กคนนี้มาใช่ไหม  (ชูประกาศขึ้น)

                  น้อย        (เข้าไปจับตัวเปีย  ส่งสายตาไม่ให้เปียพูด)  เปีย  ไม่เอานะ

                   เปีย         (สะบัดแขนออกจากน้อย)  ไม่ต้องมาแส่นังน้อย  ฉันจะต้องรู้ความจริงให้ได้

                   - น้าเย็นจ้องหน้าเปียด้วยความโกรธ  มือกำแน่นจนสั่น 

                เนื้อเย็น       พวกแกอยากรู้นักใช่ไหม  ได้  ฉันจะบอกให้  (จ้องเปียก่อนจะเลื่อนสายตาไปที่น้อย)  ฉัน....เป็นคนขโมยเด็กคนนั้นมา

                  น้อย        น้าเย็น  (มองอย่างไม่อยากเชื่อ)

                เนื้อเย็น       ตกใจเหรอแม่น้อย

                  น้อย        น้าเย็นแกล้งหลอกพวกเราใช่ไหมคะ

                   เปีย         หลอกบ้าหลอกบออะไรนังน้อย  ฉันคิดไว้อยู่แล้วถึงไม่ตกใจสักนิด  คนใจคอโหดร้ายอย่างน้าเย็น  ไม่แปลกหรอกที่จะทำเรื่องแบบนี้

                เนื้อเย็น       อย่ามาลามปามฉันให้มากนะนังเปีย

                   เปีย         น้าเย็นก็บอกมาสิ  ระหว่างเปียกับนังน้อย  ใครเป็นเด็กที่น้าเย็นขโมยมา

                   - จ้องเปียอย่างเหลืออด  แต่พยายามควบคุมอารมณ์

                   เปีย         ว่าไงคะ  เปียกับน้อย  ใครคือลูกของครอบครัวอนุรักษ์โยธิน

                   - เนื้อเย็นมองเปียอย่างตัดสินใจ

                   - ขึ้นไตเติ้ลละคร คมพยาบาท” ประมาณ4นาที 

ฉาก4   ชายทะเล ตอนเย็น  (ต่อเนื่องจากฉาก1)

                   - เนื้อเย็นยืนอยู่คนเดียวริมทะเล  ขึ้นข้อความ "ตอน2" ที่กลางจอ  เนื้อเย็นมองขึ้นไปบนท้องฟ้า  ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

                เนื้อเย็น       ถึงเวลาแล้วใช่ไหมที่ฉันจะต้องตัดสินใจ  ความจองหองของแม่เปียมีมากขึ้นทุกวันจนฉันแทบจะทนไม่ได้  ส่วนความอ่อนโยนของแม่น้อยก็ไม่เคยจะลดน้อยลง  จนฉันไม่อยากแม้แต่จะให้เด็กคนนี้ต้องเจ็บปวดอีก  ฉันจะต้องทำยังไง

                   - เนื้อเย็นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง  จากแววตาที่อ่อนโยนลงก็เปลี่ยนเป็นความแค้นที่ถมทับอยู่ในจิตใจอย่างยาวนาน  ก่อนจะพูดกับตัวเองว่า

                เนื้อเย็น       แต่ฉันไม่มีวันลืมทุกความเจ็บปวดที่คุณสองคนทำไว้กับฉันหรอก  คุณอุทัยคุณวณี  อีเย็นเหมือนหมาจนตรอกที่ถูกถีบหัวส่งอย่างไม่ไยดี  แต่พวกคุณเห็นฤทธิ์ของมันหรือยังล่ะ  หมาข้างถนนตัวนี้  เวลาที่มันบ้าขึ้นมามันพร้อมจะแว้งกัดคุณไปจนวันตายเลยล่ะ

                   - ภาพในอดีตชัดเจนขึ้นมาอีกครั้งในใจของเนื้อเย็น

ฉาก5   เรือนหลังเล็ก  บ้านอนุรักษ์โยธิน / ตอนเช้า  (ย้อนอดีต)

                   - เนื้อเย็นเดินมาส่งอุทัยที่รถ  ขึ้นข้อความ “20ปีที่แล้ว” ที่ด้านล่างกลางจอ  อุทัยหอมแก้มเย็นก่อนจะขึ้นรถขับออกไปทำงาน  เนื้อเย็นมีความสุขสดชื่น  อีกทางด้านหนึ่ง  คุณหญิงอนุรักษ์ยืนมองดูอยู่ห่างๆกับเยาว์

                คุณหญิง      ฉันปล่อยให้พ่ออุทัยเสวยสุขอยู่กับนังนั่นมานานเท่าไหร่แล้วเยาว์

                   เยาว์         5ปีแล้วค่ะคุณหญิง

                คุณหญิง      5ปีเชียวเหรอ  ถึงเวลาแล้วที่ฉันจะต้องหาผู้หญิงที่คู่ควรกับพ่ออุทัยเสียที

                   เยาว์         คุณหญิงจะไปหาผู้หญิงมาจากไหนคะ

                คุณหญิง      ลูกสาวคุณหญิงวรรณา  เธอกำลังเรียนจบกลับมาจากเมืองนอก

                   เยาว์         แต่คุณอุทัยจะยอมเหรอคะ  เธอออกจะชอบคนสวย  แล้วแม่เย็นเธอก็สวยมากเสียด้วย  ไม่งั้นคุณอุทัยไม่ติดใจขนาดนี้หรอกค่ะ

                คุณหญิง      แล้วแกรู้ได้ไงว่าหนูวณีของฉันไม่สวย  ฉันเห็นแค่รูปถ่าย  ฉันยังว่าสวยเลย  ตัวจริงจะขนาดไหน  นังเย็นก็นังเย็นเถิด  เจอหนูวณีเข้าไป  ฉันกลัวว่าพ่ออุทัยจะรีบสลัดนังเย็นทิ้งไม่ทันเลยล่ะ

ฉาก6   ตึกใหญ่  บ้านอนุรักษ์โยธิน / ตอนเช้า  (ย้อนอดีต)

                   - คุณหญิงนั่งทานข้าวอยู่กับอุทัย

                คุณหญิง      นานทีปีหน  นังเย็นมันถึงจะปล่อยลูกมาทานข้าวกับแม่  ไม่งั้นแม่ก็คงไม่มีวาสนาได้นั่งทานข้าวกับลูกชายอีกแล้ว

                   อุทัย          โธ่  คุณแม่อย่าประชดอย่างนี้สิครับ  ผมทำงานเช้ากลับค่ำมืด  ก็ไม่อยากจะให้คุณแม่ต้องรอ  ก็เลยไม่ได้มาทานข้าวด้วย

                คุณหญิง      ไม่ต้องมาแก้ตัวหน่อยเลย  เมื่อก่อนตอนไม่มีแม่นั่นก็ไม่เห็นจะมีปัญหา

                   อุทัย          เอาอย่างงี้ละกันครับ  ผมจะมาทานข้าวกับคุณแม่ให้บ่อยขึ้น  ดีไหมครับ

                คุณหญิง      ไม่ดี  ถ้าจะให้ดี  พ่ออุทัยต้องพาแม่ไปทานข้าวนอกบ้าน  วันอาทิตย์นี้เลยเป็นไง

                   อุทัย          แต่...

                คุณหญิง      ไม่ต้องต่งต้องแต่อะไรทั้งนั้น  ถ้าพ่ออุทัยไม่พาแม่ไป  ก็ไม่ต้องมายุ่งกับแม่อีก 

                   อุทัย          ก็ได้ครับ

                   - คุณหญิงยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย

ฉาก7   ร้านอาหาร/ กลางวัน  (ย้อนอดีต)

                   - คุณหญิงกับอุทัยนั่งทานอาหารอยู่ในร้าน

                คุณหญิง      ความจริงที่แม่ให้พ่ออุทัยพามาวันนี้  ก็เพื่ออยากจะแนะนำให้รู้จักกับใครบางคน

                   อุทัย          ใครเหรอครับคุณแม่

                คุณหญิง      ก็คนที่แม่จะให้มาเป็นสะใภ้ของบ้านเรายังไงล่ะ

                   อุทัย          คุณแม่หมายความว่ายังไงครับ

                คุณหญิง      แม่อยากจะให้แกแต่งงานกับน้องเขา

                   อุทัย          แต่ผมมีเมียแล้วนะครับ

                คุณหญิง      นังผู้หญิงชั้นต่ำนั่นน่ะเหรอ  ไม่มีทางหรอก  แม่ปล่อยให้แกเสวยสุขอยู่กับมันมานานเกินพอแล้ว 

                   อุทัย          เย็นเขาก็เป็นคนนะครับ  ถึงเขาจะจน  แต่เขาก็เป็นคนที่ผมรัก

                คุณหญิง      เอาไว้แกเจอหนูวณีเขาก่อน  รับรองว่าแกจะลืมไปเลยว่าโลกนี้ยังมีอีนังเย็นมันอยู่

                   อุทัย          ไม่มีทางครับ  ผมจะไม่มีวันเปลี่ยนใจจากเย็นเป็นอันขาด  คุณแม่จำไว้นะครับ

                   - อุทัยลุกขึ้นอย่างไม่พอใจ  หันหลังเตรียมจะเดินออกไป  แต่ก็ต้องตกตะลึงที่เห็นผู้หญิงคนหนึ่งเดินมาที่โต๊ะพอดี  เธอสวยจนชายทุกคนในร้านหันมามองเป็นตาเดียว

                คุณหญิง      อ้าว  คุณหญิงวรรณากับหนูวณีมาถึงพอดี  พ่ออุทัยไหว้คุณหญิงเขาสิ

                   - อุทัยยกมือไหว้คุณหญิงวรรณา

         คุณหญิงวรรณา   โอ้โหคุณหญิง  ได้ยินกิตติศักดิ์เรื่องความหล่อของลูกชายคุณหญิงมานาน  เพิ่งได้มาเห็นกับตาวันนี้เอง  ดูซิหน้าตาหล่อคมคายรูปร่างก็สูงใหญ่  (หันมาพูดกับอุทัย)  นี่วันนี้ป้าก็พาน้องมาด้วยนะ  วณี  มารู้จักกับพี่เขาเสียสิ  นี่วณี  ลูกสาวคนเดียวของป้าเอง

                    วณี         สวัสดีค่ะพี่อุทัย  (หลบสายตาด้วยความเขิน)

                   อุทัย          สวัสดีครับ  (ยิ้มให้อย่างพอใจ)

                   - คุณหญิงอนุรักษ์เห็นสายตาของอุทัยที่มองวณีแล้ว  ก็รู้สึกพึงพอใจมากที่แผนการครั้งนี้เป็นไปได้ด้วยดี  ก่อนจะหันไปยิ้มให้คุณหญิงวรรณาเป็นเชิงรู้กัน

                คุณหญิง      เอาล่ะ  ฉันว่าเรามานั่งทานอาหารกันก่อนดีกว่านะ  ดูสิอาหารเต็มโต๊ะเลย  เดี๋ยวจะเย็นซะหมด  พ่ออุทัย  เลื่อนเก้าอี้ให้น้องนั่งสิ

                   - อุทัยรีบเลื่อนเก้าอี้ให้วณีนั่ง

                    วณี          ขอบคุณค่ะ

                   - วณีนั่งลงที่เก้าอี้  อุทัยรีบมานั่งที่เก้าอีกข้างคุณหญิงอนุรักษ์ตรงข้ามกับวณี  อุทัยมองวณีไม่วางตา  จนวณีต้องหลบสายตาด้วยความเขินอาย  วณีเองก็รู้สึกพอใจอุทัยมาก  เพราะไม่เคยพบผู้ชายคนไหนหล่อเท่าอุทัยมาก่อน

ฉาก8   เรือนหลังเล็ก  บ้านอนุรักษ์โยธิน / กลางคืน  (ย้อนอดีต)

                   - เนื้อเย็นชะเง้อแล้วชะเง้ออีก  เฝ้ารออุทัยกลับบ้านตั้งแต่เย็นยันค่ำมืดดึกดื่น  อุทัยก็ยังไม่มา  คุณหญิงอนุรักษ์กับเยาว์เดินมาทางด้านหลังเย็นที่ยืนรออุทัยอยู่

                คุณหญิง      ยืนชะเง้อคอยาวเป็นยีราฟเลยนะแม่ตัวดี

                เนื้อเย็น       คุณหญิง  (หันหลังมามองอย่างตกใจ)  คุณหญิงมาทำอะไรที่นี่คะ

                คุณหญิง      ทำไม  ฉันจะมาที่นี่ต้องรายงานให้เธอทราบด้วยเหรอ

                เนื้อเย็น       เปล่าค่ะ  ถ้ารู้ว่าคุณหญิงมา  เย็นจะได้เตรียมต้อนรับ

                คุณหญิง      ผู้อาศัยต้อนรับเจ้าของบ้าน  ฉันเกิดมาก็เพิ่งเคยเห็น  เอาล่ะ  ฉันมีอะไรอยากให้แก  เยาว์  เอามาซิ

                   เยาว์         ค่ะคุณหญิง

                   - เยาว์หยิบเช็คเงินสดขึ้นมาส่งให้คุณหญิง  คุณหญิงหยิบมาเซ็นต์แล้วส่งให้เนื้อเย็น

                คุณหญิง      อ่ะ  นี่พอไหม

                เนื้อเย็น       (ไม่ยอมรับ)  อะไรกันคะคุณหญิง

                คุณหญิง      เงินห้าแสนบาท  หวังว่าคงพอให้เธอเอาไปตั้งตัวได้นะ

                เนื้อเย็น       คุณหญิงหมายความว่ายังไงคะ

                คุณหญิง      ออกไปจากชีวิตลูกชายฉัน  แล้วอย่ากลับมาเหยียบที่นี่อีก

                เนื้อเย็น       ไม่ค่ะ  เย็นไม่ไปไหนทั้งนั้น  เย็นจะอยู่กับคุณอุทัย

                คุณหญิง      แกอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้  พ่ออุทัยกำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงที่คู่ควร

                เนื้อเย็น       ไม่จริง  เป็นไปไม่ได้  คุณอุทัยสาบานว่าจะรักเย็นคนเดียว

                คุณหญิง      นั่นมันแค่ความฝันลมๆแล้งๆที่แกวาดฝันเอาไว้อยู่คนเดียว  ตื่นได้แล้วนังเย็น  พ่ออุทัยเขาเป็นเพชร  ส่วนแกก้อนกรวด  ที่ฉันให้แกเสวยสุขกับพ่ออุทัยมานาน5ปีก็เกินพอแล้ว

                   - เนื้อเย็นคุกเข่ากอดขาคุณหญิงอย่างวิงวอน

                เนื้อเย็น       คุณหญิงขา  เวทนาเย็นเถอะค่ะ  อย่าผลักไสไล่ส่งเย็นไปจากคุณอุทัยเลยนะคะ

                คุณหญิง      ที่ฉันให้แกอยู่กับพ่ออุทัยมา5ปี  ฉันยังเวทนาแกไม่พออีกเหรอ  จำไว้นะนังเย็น  ยังไงพ่ออุทัยก็ต้องแต่งงานกับหนูวณี  หนูวณีจะต้องมาเป็นสะใภ้ของอนุรักษ์โยธิน  ณ ขณะนี้เขาสองคนกำลังออกเดทกัน  เพราะฉะนั้นแกเตรียมตัวเก็บข้าวของออกไปจากที่นี่ได้เลย

                เนื้อเย็น       คุณหญิงขา  เวทนาเย็นด้วยเถิดค่ะ  อย่าทำอย่างนี้เลยนะคะ

                   - เนื้อเย็นกอดขาคุณหญิงน้ำตาไหลพรากอย่างวิงวอน  คุณหญิงสะบัดขาออกอย่างไม่ไยดี  ก่อนจะปาเช็คใส่หน้าเนื้อเย็นแล้วเดินจากไปพร้อมเยาว์  ทิ้งให้เนื้อเย็นร้องไห้อยู่ตรงนั้นด้วยความเจ็บปวด

ฉาก9   ภายในเรือนหลังเล็ก  บ้านอนุรักษ์โยธิน / กลางคืน  (ย้อนอดีต)

                   - อุทัยเดินกลับเข้ามาในบ้านท่ามกลางความมืด แต่อยู่ๆเสียงเย็นก็ดังขึ้น

                เนื้อเย็น       มีความสุขมากไหมคะคุณอุทัย

                   อุทัย          เย็นยังไม่นอนอีกเหรอ

                เนื้อเย็น       เย็นจะนอนตาหลับได้ยังไงคะในเมื่อผัวไปออกเดทกับหญิงอื่น

                   อุทัย          เย็นพูดเรื่องอะไร

                เนื้อเย็น       ก็พูดเรื่องผู้หญิงที่ชื่อวณีไงคะ  หรือคุณอุทัยจะบอกว่าที่คุณกลับดึกดื่นขนาดนี้  ไม่ใช่เพราะว่าคุณไปออกเดทกับผู้หญิงที่ชื่อวณีมา

                   อุทัย          ในเมื่อเย็นรู้  ฉันก็คงจะไม่ปิดบังเย็นอีกต่อไป

                เนื้อเย็น       (น้ำตาไหลพราก)  หมายความว่าคุณอุทัยกำลังจะแต่งงานกับมันจริงๆใช่ไหมคะ  คุณอุทัยนอกใจเย็น  คุณอุทัยผิดสัญญา

                   อุทัย          ไม่ใช่อย่างนั้นนะเย็น  ฉันรักเย็นคนเดียว  แต่ฉันทำไปก็เพราะคุณแม่  ท่านให้ฉันอยู่กินกับเย็นมานานถึง5ปี  พอถึงวันนี้คุณแม่ท่านขอร้อง  ฉันก็ขัดท่านไม่ได้  เย็น  เชื่อฉันนะ  ต่อให้ฉันจะแต่งงานกับใคร  แต่ใจของฉันรักเย็นคนเดียว

                เนื้อเย็น       เย็นไม่เชื่อ  ผู้ชายไว้ใจไม่ได้  ปากบอกว่ารัก  แต่พอเจอผู้หญิงอื่น  ก็ผิดคำสัญญา

                   อุทัย          แล้วฉันต้องทำไง  เย็นถึงจะเชื่อ

                เนื้อเย็น       สาบานสิคะ  คุณอุทัยต้องสาบานกับเย็น  เพื่อพิสูจน์ว่าคุณอุทัยรักเย็นจริงๆ

                   อุทัย          ได้  ฉันจะสาบาน

ฉาก10  สนามบ้านอนุรักษ์โยธิน / กลางคืน  (ย้อนอดีต)

                   - ท้องฟ้าเบื้องบนส่งเสียงร้องลั่นกึกก้องจนน่ากลัวพร้อมทั้งสาดแสงฟ้าแลบลงมายังพื้นดินเบื้องล่างเป็นระยะๆ  ภาพมุมสูงอุทัยนั่งคุกเข่าจุดธูปสาบานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์โดยมีเนื้อเย็นนั่งอยู่เคียงข้าง  ภาพตัดมาที่อุทัยที่กำลังกล่าวคำสาบาน

                  อุทัย          ข้าแต่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย  ถึงแม้ข้าพเจ้าจะต้องแต่งงานกับหญิงอื่น  แต่ข้าพเจ้าก็สาบานว่าจะรักและซื่อสัตย์ต่อเย็นเพียงคนเดียวเท่านั้น  หากข้าพเจ้าผิดคำสาบาน  ก็ขอให้ข้าพเจ้าตกนรกหมกไหม้ไปตลอดชีวิตเถิด

                   - ขาดคำฟ้าก็ผ่าลงมาดังเปรี้ยง  ฝนเทกระหน่ำตกลงมาสู่พื้นดิน  เนื้อเย็นกอดอุทัยแน่น  น้ำตาเอ่อล้นด้วยความตื้นตันใจ

                เนื้อเย็น       ชื่นใจเหลือเกินทูนหัวของเมีย  เย็นเชื่อแล้วล่ะค่ะว่าคุณอุทัยน่ะรักเย็นจริงๆ  เย็นสาบานนะคะว่าเย็นจะรักคุณอุทัยเพียงคนเดียวจนวันตาย  จะไม่ทำให้คุณอุทัยต้องเสียใจ  ถ้าเย็นทำให้คุณเสียใจ  ก็ขอให้เย็นถูกวางยาตายอย่างทุกข์ทรมาน

                  อุทัย          ไม่เอาน่าเย็น  อย่าพูดอะไรน่ากลัวอย่างนั้น  ฉันรู้ว่าเย็นรักฉัน  ฉันเองก็รักเย็นคนเดียว  เย็นต้องเชื่อใจฉันนะ

                เนื้อเย็น       ค่ะ  เย็นเชื่อใจคุณค่ะ

                   - เนื้อเย็นกอดอุทัยด้วยความซาบซึ้งใจ

ฉาก11  สนามบ้านอนุรักษ์โยธิน / กลางคืน  (ย้อนอดีต)

                   - งานแต่งงานระหว่างอุทัยกับวณีถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่  โดยมีสายตาของเนื้อเย็นที่แอบมองอย่างเจ็บปวดอยู่ห่างๆ  ก่อนจะพูดกับตัวเองคนเดียวว่า

                เนื้อเย็น       อย่าคิดนะว่าได้แต่งงานกับคุณอุทัยแล้วเธอจะมีความสุข  ฉันจะทำให้เธอเห็นฤทธิ์เมียหลวงอย่างฉัน  รับรองว่าเธอจะวิ่งหนีออกไปจากบ้านนี้แทบไม่ทันเลยคอยดู

                   - บนเวที  วณีบังเอิญหันมาสบตาเย็น  เย็นจ้องมองวณีไม่ละสายตาจนวณีแปลกใจ

                    วณี         พี่อุทัยคะ

                   อุทัย          มีอะไรเหรอน้องวณี

                    วณี         ผู้หญิงคนนั้นน่ะค่ะ  (ชี้ไปที่ที่เนื้อเย็นยืนอยู่  แต่เนื้อเย็นหายไปแล้ว)  เอ๊ะ  หายไปไหนแล้ว 

                   อุทัย          ผู้หญิงคนไหนเหรอ

                    วณี         หายไปแล้วค่ะ  แปลกจังเลย  เมื่อกี้มีผู้หญิงคนหนึ่งจ้องวณีอย่างกับไม่พอใจ

                   อุทัย          น้องวณีคิดมากไปหรือเปล่าจ๊ะ  อาจจะเป็นพวกบ่าวไพร่ในบ้านก็ได้  เขาคงอยากเห็นน้องวณีว่าสวยขนาดไหน

                    วณี         พี่อุทัยก็...  (ยิ้มเขิน)

ฉาก12  เรือนหออุทัย-วณี / ตอนเช้า  (ย้อนอดีต)

                   - วณีเปิดม่านออกมาที่ระเบียงชั้นสองสูดอากาศบริสุทธิ์ยามเช้า  มองออกไปด้านล่างก็ต้องตกใจ  เมื่อมีสายตาจากเนื้อเย็นจ้องมองอยู่ไกลๆ

                    วณี         ผู้หญิงคนนั้นอีกแล้ว

                   - วณีรีบลงจากเรือนมาที่สนามที่เนื้อเย็นยืนอยู่  แต่ลงมาก็ไม่พบเนื้อเย็น

                    วณี         แปลกจัง  ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร  ทำไมถึงจ้องมองเราแปลกๆ

ฉาก13  ตึกใหญ่ / ตอนสาย  (ย้อนอดีต)

                   - คุณหญิง อุทัยและวณี  นั่งรับประทานอาหารเช้าอยู่ที่โต๊ะ

                คุณหญิง      วันแรกหลังแต่งงานเป็นไงบ้างหนูวณี

                    วณี         ดีค่ะคุณหญิงแม่

                คุณหญิง      แม่ดีใจจริงๆที่ได้หนูวณีมาเป็นลูกสะใภ้  ไม่มีใครถูกใจได้เท่านี้อีกแล้ว  แกต้องดูแลหนูวณีเขาให้ดีนะรู้ไหมพ่ออุทัย

                   อุทัย          โธ่  คุณแม่ครับ  น้องวณีเป็นภรรยาผมนะครับ  ยังไงผมก็ต้องดูแลภรรยาของผมให้ดีที่สุด  (หอมแก้มวณีฟอดใหญ่)

                    วณี         พี่อุทัยก็  คุณแม่นั่งอยู่ทั้งคน

                คุณหญิง      โอ๊ยยย  ไม่เป็นไร  ไม่ต้องเกรงใจแม่  สามีภรรยากันก็ต้องหอมกันเป็นเรื่องธรรมดา  นี่พ่ออุทัย  จำได้ไหมว่าแม่เคยบอกกับพ่ออุทัยว่ายังไง

                   อุทัย          บอกอะไรเหรอครับ

                คุณหญิง      ก็เรื่องหลานไง  พ่ออุทัยก็รู้  ว่าชีวิตของแม่อยากอุ้มหลานมากที่สุด  แม่รอมานานแล้วนะ  พ่ออุทัยกับหนูวณีต้องมีหลานมาให้แม่เลี้ยงเร็วๆนะ

                   อุทัย          อย่างนี้เห็นทีผมคงต้องขยันทำการบ้านแล้วล่ะครับคุณแม่

                    วณี         พี่อุทัยก็พูดอะไรไม่รู้  (มองไปทางคุณหญิงอย่างนึกอาย)

                คุณหญิง      ไม่เป็นไร  ไม่ต้ององต้องอายหรอก  เรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องธรรมชาติ

                    วณี         เอ่อ  คุณแม่คะ  วณีมีเรื่องอยากจะถามน่ะค่ะ

                คุณหญิง      ว่ามาสิหนูวณี

                    วณี         วณีเห็นผู้หญิงคนนึงน่ะค่ะ  เขาจ้องมองวณีแปลกๆตั้งแต่เมื่อคืนแล้วนะคะ  พอตอนเช้าวณีออกมาที่ระเบียงก็เห็นผู้หญิงคนเดิมจ้องวณีเหมือนกับไม่พอใจยังไงไม่รู้ค่ะ  วณีก็เลยเดินลงมาดู  แต่ผู้หญิงคนนั้นก็หายไปแล้ว

                   - คุณหญิงกับอุทัยสีหน้าเจื่อนลงอย่างมีพิรุธ

                คุณหญิง      คงเป็นบ่าวไพร่ในบ้าน  แม่พวกนี้มันชอบสอดรู้สอดเห็นเรื่องเจ้านาย  นี่ก็คงอยากเห็นนายใหม่  หนูวณีอย่าไปสนใจเลย  เชื่อแม่นะ

ฉาก14  เรือนหลังเล็ก / กลางวัน  (ย้อนอดีต)

                   - คุณหญิงนั่งอยู่กับเนื้อเย็น

                คุณหญิง      ฉันเคยบอกแกแล้วใช่ไหมว่าถ้าแกยังอยากจะอยู่ที่นี่ต่อไป  อย่าโผล่หน้าไปที่ตึกใหญ่กับเรือนอุทัยคุณวณีอีก

                เนื้อเย็น       ค่ะ  (ก้มหน้า)

                คุณหญิง      แต่แกผิดคำพูด  ฉันไม่น่าใจอ่อนให้แกอยู่ต่อไปเลยนังเย็น  ไสหัวออกไปจากบ้านนี้นะ

                เนื้อเย็น       ไม่นะคะคุณหญิง  เย็นสัญญาค่ะ  ว่าเย็นจะไม่ปรากฏตัวให้คุณอุทัยคุณวณีเห็นอีก  ขอร้องนะคะ  เวทนาเย็นเถิดค่ะ

                คุณหญิง      ก็เพราะว่าฉันเวทนาแกไง  ฉันถึงต้องมาคอยระแวงแกแบบนี้  อย่าให้ฉันเห็นอีกนะ  คราวนี้ถ้าคุณวณีรู้ความจริง  ฉันไม่เอาแกไว้แน่

                   - คุณหญิงลุกออกไปทันที

                เนื้อเย็น       เดี๋ยวก็รู้ว่าใครกันแน่ที่จะต้องออกไปจากบ้านหลังนี้

ฉาก15  สระว่ายน้ำบ้านอนุรักษ์โยธิน / กลางวัน  (ย้อนอดีต)

                   - เนื้อเย็นแอบมองวณีป้อนผลไม้ให้อุทัยทานอยู่ที่ริมสระน้ำ  แววตาเนื้อเย็นแฝงไว้ด้วยความไม่พอใจ  วณีหันมาเห็นเนื้อเย็นที่ไม่ยอมละสายตาจากหน้าเธอเลย  ก็รู้สึกไม่พอใจที่เห็นเนื้อเย็นจ้องตาเธอแบบนี้

                   วณี          ฉันขอตัวสักครู่นะคะ

                   - อุทัยพยักหน้าแล้วก้มหน้าอ่านหนังสือพิมพ์ต่อไป  วณีลุกขึ้นจะเดินมาทางที่เนื้อเย็นยืนอยู่  แต่เนื้อเย็นหายไปแล้ว  เธอจึงเดินมาทางหลังบ้านเพื่อจะพูดกับเนื้อเย็น

                   วณี          หยุดเดี๋ยวนี้นะ

                   - เนื้อเย็นยังคงเดินต่อไปไม่หยุด  ไม่สนใจในเสียงเรียกของวณีสักนิด  วณีจึงรีบเดินมาดักหน้าเนื้อเย็นไว้

                   วณี          ฉันบอกให้เธอหยุดไม่ได้ยินเหรอ

                เนื้อเย็น       ได้ยิน  แต่ทำไมฉันจะต้องทำตามคำสั่งเธอด้วย

                   - เนื้อเย็นจ้องหน้าวณีอย่างเอาเรื่อง

                   วณี          เธอไม่รู้เหรอว่าฉันเป็นใคร

                เนื้อเย็น      รู้สิ  (ยิ้มเยาะ)  รู้ดีซะด้วย

                   วณี          ถ้าเธอรู้ดี  ก็จงรู้เอาไว้นะว่ากิริยาที่เธอแสดงกับฉัน  มันไม่เหมาะไม่ควร

                เนื้อเย็น      แล้วกิริยาที่เธอทำกับเมียหลวงอย่างฉัน  มันสมควรแล้วเหรอ  รู้เอาไว้นะว่าคุณอุทัยเขาเป็นผัวฉัน  ผัวที่ฉันให้เธอยืมเอาไปแต่งงานเพื่อรักษาหน้าตาวงศ์ตระกูลเธอไง 

                   วณี          อะไรนะ!!

                เนื้อเย็น      ฉันเป็นเมียคุณอุทัย  ได้ยินชัดไหม

                   วณี          ไม่จริง  เธอพูดอะไร

                เนื้อเย็น      (ยิ้มเยาะ)  ถ้าไม่เชื่อก็ลองไปถามคุณอุทัยเขาสิ  เผื่อเธอจะรู้สึกรู้สาขึ้นมาบ้าง  (ยื่นหน้าไปใกล้วณี)  ว่ากินของของคนอื่นเขาเนี่ย  ไม่กระดากใจบ้างเหรอ

                   - วณีแทบช็อกกับสิ่งที่ได้ยิน  เนื้อเย็นยิ้มอย่างสะใจก่อนจะเดินจากไป

ฉาก16  สระว่ายน้ำบ้านอนุรักษ์โยธิน / กลางวัน  (ย้อนอดีต)

                   - วณีเดินหมดเรี่ยวแรงกลับมาที่สระว่ายน้ำ  อุทัยเงยหน้าขึ้นจากหนังสือพิมพ์  เห็นวณีจะเป็นลมรีบเข้าไปประคอง  วณีได้สติผลักอุทัยออกไปอย่างโกรธๆ

                   วณี          คุณหลอกวณี  คุณมีเมียอยู่แล้ว  มาแต่งงานกับวณีทำไม  (น้ำตาไหล) 

                   อุทัย          วณี  พี่ขอโทษ

                   วณี          ขอโทษเหรอ  ถ้าวณีไม่โดนผู้หญิงคนนั้นชี้หน้าด่า  วณีก็คงเป็นอีโง่ที่แย่งสามีเขามาโดยไม่รู้ตัว

                   อุทัย          โธ่  วณี  อย่าพูดอย่างนี้สิ  พี่กับเย็นเราจบกันไปตั้งนานแล้ว  เขาก็แค่เด็กในบ้านที่พี่เผลอไปมีสัมพันธ์ชั่วครั้งชั่วคราว  แต่พอพี่มีวณี  พี่ก็ตัดขาดไม่ได้ยุ่งกับเขาอีก  วณีไม่ได้แย่งเขามานะ  วณีเป็นเมียคนเดียวของพี่  เมียที่พี่จดทะเบียนสมรสถูกต้องตามกฏหมาย

                   วณี          เมียแต่งจะไปสู้อะไรได้กับเมียหลวงล่ะคะ

                   อุทัย          น้องวณีไม่ได้เป็นเมียหลวง  แต่เป็นเมียเดียวของพี่  ถึงพี่จะผ่านใครมาสักกี่คน  แต่พี่สัญญานะ  ต่อไปนี้พี่จะมีแค่วณีคนเดียวเท่านั้น 

                   วณี          คำสัญญาของผู้ชาย  วณีจะเชื่อใจได้สักแค่ไหน 

                   อุทัย          พี่เอาชีวิตเป็นเดิมพัน  ถ้าพี่ผิดคำสัญญาต่อน้องวณี  ขอให้พี่ตกนรกหมกไหม้ไปตลอดชีวิต

                   วณี          โธ่พี่อุทัย  ทำไมพูดอะไรน่ากลัวแบบนี้ล่ะคะ

                   อุทัย          ก็พี่รักวณี  แค่อยากให้วณีให้อภัย  พี่อาจจะเคยทำผิดพลาดไป  แต่ต่อจากนี้  พี่จะไม่ทำอะไรให้วณีไม่สบายใจอีก  ยกโทษให้พี่นะ

                   - วณีเงียบไปพักใหญ่ก่อนจะพยักหน้าแล้วยิ้มออกมา  อุทัยกอดวณีไว้แนบอก

ฉาก17  เรือนหลังเล็ก / กลางวัน  (ย้อนอดีต)

                   - วณีเดินมาที่เรือนหลังเล็ก  เนื้อเย็นเปิดประตูออกมาพอดี  ทั้งสองจ้องมองกันไม่เกรงกลัว

                เนื้อเย็น      เธอกล้ามากนะถึงได้บุกมาถึงที่นี่  อย่างว่าผู้หญิงสมัยนี้ใจกล้าหน้าด้าน (เน้นเสียงหน้าด้าน)  เธอคงทำบ่อยจนชิน

                   วณี          เนื้อเย็น  (น้ำเสียงเรียบนิ่ง)  คนที่มีการศึกษาเขาฟังคำพูดต่ำๆพรรค์นั้นไม่เข้าใจหรอก  พอดีฉันไม่ใช่คนที่ชอบเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือเสียด้วย 

                เนื้อเย็น      (หัวเราะ)  สถาบันผู้ดีที่ไหนเหรอที่สอนให้เธอแย่งผัวชาวบ้านเขาแบบนี้  เผื่อฉันจะได้ไปเรียนบ้าง  เพราะคนต่ำๆอย่างฉัน  แย่งผัวใครไม่เป็น

                   วณี          (พยายามระงับอารมณ์)  ฉันมาที่นี่ก็เพื่อมาฟังคำอธิบายที่เธอกล่าวหาฉันเมื่อเช้า

                เนื้อเย็น      คำอธิบาย  เธอแย่งผัวคนอื่น  ต้องให้ฉันอธิบายอีกเหรอ

                   วณี          (พูดต่อไปไม่สนใจเนื้อเย็น)  เธอกล่าวหาว่าฉันแต่งงานเพื่อรักษาหน้าตาวงศ์ตระกูล  เธอเข้าใจผิดแล้ว 

                เนื้อเย็น      เข้าใจผิด  อยากจะหัวเราะ  เธอคิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่าครอบครัวเธอกำลังจะหมดตัว  แม่เธอถึงเอาตัวเธอมาประเคนให้คุณอุทัยเขาถึงที่

                   วณี          ว่าไงนะ!! 

                เนื้อเย็น      ตกใจล่ะสิ  เธอประเมินฉันต่ำไปแล้ว  พอฉันรู้ว่าเธอคือผู้หญิงที่จะมาแย่งสามีของฉัน  ฉันก็ติดตามเธอกับคุณอุทัยไปทุกหนทุกแห่งที่เธอสองคนไปกัน  ตามไปถึงบ้านเธอจนรู้ความจริง  ที่พ่อของเธอตายไม่ใช่เพราะอุบัติเหตุ  แต่เป็นเพราะหนีหนี้ที่ถูกเขาโกงธุรกิจจนหมดเนื้อหมดตัวแถมยังเป็นหนี้อีก  แม่เธอเลยเรียกตัวเธอกลับมาจากเมืองนอก  เร่เอาตัวเธอมาประเคนให้คุณหญิงซึ่งเป็นเพื่อนสนิท  แต่ขอโทษนะ  ผู้ชายที่เธอคิดจะจับ  มันผัวฉัน

                   วณี          (ปากสั่น)  เธอคิดว่าพี่อุทัยเขาจะเชื่อนิยายที่เธอแต่งเหรอ

                เนื้อเย็น      เชื่อสิ  เพราะคุณอุทัยเขารักฉันมาก  ส่วนเธอ  เขาจำใจทำเพื่อแม่  เขาไม่ได้รักเธอเลย  อย่างเธอมันก็เป็นได้แค่เมียน้อยเขาเท่านั้นแหละ  อีกไม่นานเขาจะทิ้งเธอกลับมาหาฉัน

                   วณี           ดูเธอจะมั่นใจมากนะ

                เนื้อเย็น       ฉันเป็นเมียหลวง  ส่วนเธอก็แค่เมียน้อย  เธอคิดว่าเมียน้อยอย่างเธอจะทำให้ฉันหวั่นไหวเหรอ  ฉันเชื่อใจคนของฉัน

                   วณี           งั้นเธอก็จงรู้เอาไว้นะ  คุณอุทัยเขาบอกฉันว่า  แม้ว่าเขาจะผ่านใครมาก็ตาม  แต่คนที่เขาจริงจังมีแค่ฉันคนเดียว  ฉันเลยพูดไปว่า  ต่อให้เขาเคยมีใครมาสักกี่คน  ฉันจะไม่ถือสา  เพราะฉันรู้ว่า”ของเล่น”กับ”ของจริง”มันต่างกันยังไง

                เนื้อเย็น       แล้วเธอคิดว่าเมียน้อยอย่างเธอจัดอยู่ในประเภทไหนล่ะ  ของเล่นหรือของจริง

                   วณี           แล้วฉันจะทำให้เธอเห็นว่าใครกันแน่คือของจริง

                   - วณีหันหลังเดินกลับออกไป  เนื้อเย็นมองตามหลัง  แววตาที่มั่นใจเมื่อครู่  เปลี่ยนเป็นความกลัว  ภาพความใกล้ชิดของอุทัยกับวณีทำให้เธอเริ่มหวั่นไหว  อุทัยไม่มาหาเธอเลย  เธอกลัว  กลัวสายตาของวณี  กลัวว่าสายตาคู่นั้นจะอยู่ในตำแหน่งที่เหนือกว่าตัวเอง

ฉาก18  เรือนหลังเล็ก / กลางคืน  (ย้อนอดีต)

                   - ชายกลุ่มหนึ่งประมาณ3คนบุกเข้ามาในเรือนหลังเล็ก  เนื้อเย็นตกใจมาก  พยายามต่อสู้  แต่ชายหนึ่งในนั้นผลักเนื้อเย็นอย่างแรงจนเธอล้มลง  ชายกลุ่มนั้นเข้าไปหยิบเสื้อผ้าอุทัย  ผ้าปูที่นอน หมอน  รูปถ่ายอุทัยกับเนื้อเย็น และทุกอย่างที่เคยเป็นของอุทัยออกมาจากบ้าน  เนื้อเย็นตามออกมาก็ต้องตกตะลึง  เมื่อของทั้งหมดมากองอยู่ที่พื้นดินหน้าบ้าน  โดยมีวณียืนประจันหน้าอยู่  ด้านหลังเป็นชายสามคน  วณียิ้มให้เนื้อเย็นอย่างเหนือกว่า

                เนื้อเย็น       นังวณี  แกจะทำอะไร

                   - วณียิ้มหยัน  ยกมือขึ้นเป็นสัญญาณ  ชายหนึ่งในนั้นเอาน้ำมันราดไปบนของของอุทัยที่เอาออกมา

                เนื้อเย็น       หยุดเดี๋ยวนี้นะ  แกไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้นะ

                   - เนื้อเย็นเข้าไปผลักชายคนนั้นไม่ให้ราดน้ำมัน  แต่ถูกชายคนนั้นผลักอย่างแรง

                   วณี           ไม่มีสิทธิ์เหรอ  ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจะทำให้เธอเห็นว่าใครกันแน่คือของจริง  เห็นนี่ไหม  (ชูทะเบียนสมรสตัวเองกับอุทัย)  ทะเบียนสมรสของฉันกับพี่อุทัย  คราวนี้เธอรู้หรือยังว่าใครกันแน่คือตัวจริง

                เนื้อเย็น       ถึงแกจะได้ทะเบียนสมรสไป  แต่แกก็ไม่มีวันได้หัวใจเขา  ถ้าเขารู้ว่าแกทำอะไรกับฉันในวันนี้  เขาจะรีบไล่แกออกจากบ้านด้วยซ้ำ  เอาสิ  ทำเลย  ถ้าไม่กลัวติดคุกก็ทำ

                   วณี          ติดคุกเหรอ  รู้เอาไว้นะ  ในฐานะเมียที่ถูกต้องตามกฎหมาย  ฉันจะทำอะไรในบ้านหลังนี้ก็ได้  เพราะฉันคือเจ้าของบ้าน  เธอมันก็แค่ผู้อาศัย  จะให้เธออยู่หรือไป  ฉันก็ทำได้ทั้งนั้น

                เนื้อเย็น      เป็นแค่เมียน้อย  แต่ทำชูคอลอยหน้าลอยตาเป็นคางคกขึ้นวอ  ระวังเถอะจะถูกเขาถีบลงมาไม่รู้ตัว

                   วณี          เมียน้อยเหรอ  ฉันไม่เคยเป็นเมียน้อยเธอเลยเย็น  มีแต่เธอที่พล่ามไปเองคนเดียว  ยังไงฉันก็ได้ขึ้นชื่อว่าเป็น”เมียแต่ง”  เมียแต่งคนเดียวเสียด้วย  แล้วฉันจะเป็นเมียน้อยเธอได้ยังไง  เมียแต่งคือเมียที่ถูกต้องตามกฎหมาย  คงไม่ต้องให้ฉันบอกนะ  ว่าเมียนอกกฎหมายเขาไม่นับว่าเป็น”เมียหลวง” 

                   - วณียิ้มเยาะให้เนื้อเย็นอย่างเหนือกว่า  เนื้อเย็นจ้องมองวณีด้วยความเคียดแค้นชิงชัง  วณีจุดไฟขึ้น  เนื้อเย็นทำหน้าตกใจ  เธอคุกเข่าลงเอามือกอดของทุกอย่างไว้  คราบน้ำมันเปื้อนตัวเธอ

                เนื้อเย็น      เอาสิ  ถ้าแกกล้าก็เผาเลย  ฉันจะยอมตายอยู่ตรงนี้

                   วณี          อย่ามาท้านะ

                เนื้อเย็น      คนอย่างอีเย็นมีแต่พูดจริงทำจริง  ไม่เคยขู่

                   วณี          ดี  ฉันชอบคนแบบนี้  สมน้ำสมเนื้อกับฉันดี

                   - วณียกมือที่จุดไฟขึ้นมาเลื่อนมือมาตรงเนื้อเย็น  เนื้อเย็นใจเต้นไม่เป็นจังหวะ  จ้องตาวณีไม่ยอมแพ้  วณียิ้มหยัน

                   - ขึ้นภาพคีย์ซีนละคร “คมพยาบาท”

---- ตัดเข้าโฆษณา ----

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????   ??????????????????
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????

Tweet